maps
, , ,

Café Staal Hogenkampseweg Renkum.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dus hierbij een mooie foto van café Staal aan de Hogenkampseweg in Renkum. Mijn nicht Maps Hazeleger staat achter de bar en tapt een perfect biertje. Ik schat dat de foto zo rond 1958 is gemaakt. In dat jaar werd ook het WK voetbal in Zweden gehouden. Van verschillende kanten heb ik gehoord dat toen veel mensen in café Staal voetbal kwamen kijken en dat daarvan foto’s zijn gemaakt. Ik heb er helaas nooit één gezien.

Dirk Hoefakker: Mijn vader Reijer Hoefakker woonde bij zijn ouders op de Hogenkamseweg 176 en was vroeger bevriend met jongens van staal zo als mij vader altijd vertelde, toe toen mijn opa en oma overleden waren heeft mijn vader het huis gekocht op de Hogenkamseweg 176, dus zijn wij daar naar een grote verbouwing gaan wonen,mijn moeder ging er wel eens siigaretten halen,en ik weet mij nog een keer te herrineren dat Frits Magendans de bloemen man daar zat aan bar die ook altijd met bloemen bij ons aan de deur kwam, en hij vroeg of mijn moeder wat wilde drinke dus dat heeft mijn moeder gedaan en ik kreeg ook wat te drinken ik was denk ik 5 jaar,en toen kreeg ik toen ook nog pinda’s uit die mooie pinda automaat die toen op een tafeltje stond bij de vooringang van het café prachtig,mijn vader heeft ook wel eens verteld dat hij daar wel gekaart heeft tot sluitings tijd en dat ze dan in de keuken verder gingen tot in de late uurtjes prachtige tijd ik weet nog zoveel verhalen uit die tijd misschien een andere keer.

Tonnie Hazeleger: Ze staat er mooi op. Leuk om.dat terug te zien❤️❤️.

Travelers’ Map is loading…
If you see this after your page is loaded completely, leafletJS files are missing.

Eén reactie op “Café Staal Hogenkampseweg Renkum.”

  1. Gert Hulstein

    Maps was mijn zuster die in die tijd verkering had met Jits Bakker de bekende kunstenaar uit Renkum. Mijn vader vond het niets en ze moest de verkering uitmaken. Met de zoon van Jits zijn we nu bezig om een boek te maken met allerlei verhalen uit die tijd. De tijd van het cafe kan ik mij nog goed herinneren. Iedere zaterdag gingen we vanuit Bennekom naar Renkum.
    Mijn moeder was de oudste van het gezin Staal. Ik mocht als klein jochie altijd helpen achter de bar, flesjes wegzetten en asbakken leegmaken.
    Ome Bertus vond het altijd goed maar ome Wim niet altijd. Ome Wim is nog de enige overgeblevene van het gezin. Mijn neef Jos was inderdaad nog een klein mannetje waar ik toen veel mee ging wandelen op de hei tegenover het cafe. De wedstrijd Zweden teen Brazilie zou net beginnen toen de televisie het begaf. Het hele cafe zat vol en op het biljart was een soort tribune gemaakt. in een paar minuten was het cafe leeg en gingen de mensen elders kijken. Gelukkig was de TV snel gemaakt en hebben we de wedstrijd kunnen volgen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *